เอกณัฏฐ์ เธียรเศรษฐกุล เป็นศิลปินร่วมสมัยและนักออกแบบชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2523, นครราชสีมา) ปัจจุบันพำนักและสร้างสรรค์ผลงานที่จังหวัดเชียงราย งานศิลปะของเขาเติบโตอย่างมีนัยสำคัญจากการแสวงหาคำตอบของความหมายของการดำรงอยู่
บนเส้นทางวิชาชีพที่ผ่านมา เอกณัฏฐ์สั่งสมประสบการณ์ในฐานะหนึ่งในทีมงานเบื้องหลังที่ร่วมขับเคลื่อนโครงการศิลปะระดับสากลในตำแหน่ง Chief Designer แม้หน้าที่การงานจะมั่นคง แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงเสียงเรียกที่โลภภายในต้องการแสวงหา แม้ภายหลังจะก้าวออกมาทำงานอิสระและเป็นเจ้าของธุรกิจเพื่อเพื่อค้นหาเสรีภาพ แต่เขาพบว่าคำตอบที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในโลกภายนอก จนกระทั่งในวันที่จังหวะชีวิตเริ่มช้าลง เขาจึงได้กลับมาสำรวจตนเองและเริ่มต้นงานศิลปะอย่างจริงจัง
ในงานศิลปะ เอกณัฏฐ์สนใจเกี่ยวกับการสำรวจประสบการณ์ ความเชื่อ และสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในชีวิต ซึ่งสะท้อนถึงปัจจัยที่หล่อหลอมสภาวะภายใน โดยองค์ประกอบเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นสัญญะที่เชื่อมโยงชีวิตของมนุษย์กับการดำรงอยู่ ซึ่งงานของเขาเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมได้หยุดพิจารณาและฟังเสียงภายในตนเอง
ในช่วงเริ่มต้นของการสร้างสรรค์ เขาทำงานด้วยเทคนิคแกะไม้ (Woodcut) ก่อนพัฒนาสู่สื่อผสมที่ผสานเทคนิคดั้งเดิมเข้ากับแนวทางร่วมสมัย ในขณะที่ลงมือเซาะร่องไม้และจารึกสัญญะลงบนผลงาน เขาค้นพบว่าสิ่งที่โลกภายในโหยหาคือ “ความสงบ” ที่ซ่อนอยู่ในกระบวนการเหล่านี้ การทำงานศิลปะจึงกลายเป็น “พื้นที่พำนักของจิตวิญญาณ” ที่เปรียบเสมือนการได้กลับคืนสู่บ้านที่แท้จริง โดยผลงานที่สะท้อนแนวคิดได้ชัดเจนที่สุดคือ “การหลอมรวมแห่งห้วงจิตวิญญาณ” ซึ่งกล่าวถึงช่วงเวลาแห่งการตื่นรู้และการหลอมรวมอย่างสมบูรณ์ของแก่นแท้แห่งความบริสุทธิ์ภายในตนเอง นอกจากนี้ นิทรรศการของเขาในอนาคตยังขยายขอบเขตสู่สื่อวิดีโอและงานจัดวาง (Installation Art) เพื่อสร้างประสบการณ์เชิงพื้นที่ที่เชื่อมโยงกับแนวคิดเรื่องการดำรงอยู่และจิตวิญญาณให้ลุ่มลึกยิ่งขึ้น
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผลงานของเขาได้รับคัดเลือกให้จัดแสดงในนิทรรศการสำคัญ อาทิ Chiang Rai Biennale 2023, Asia Plus Art Exhibition 2024 และนิทรรศการจิตรกรรมบัวหลวง 2024–2025 รวมถึงได้รับรางวัลสนับสนุนพิเศษ ชิงถ้วยพระราชทานฯ จากเวที Nan Mee Book Award ในปี 2024 และ 2025
นอกเหนือจากการสร้างสรรค์ เอกณัฏฐ์ยังเป็นนักคิด นักเขียนและผู้เชี่ยวชาญด้านศาสตร์เชิงสัญลักษณ์ ซึ่งสะท้อนผ่านภาษาภาพที่มีพลัง สำหรับเขา ศิลปะไม่ใช่การมอบคำตอบสำเร็จรูป หากผู้ชมเริ่มตั้งคำถามกับตนเองได้แม้เพียงชั่วครู่จากการชมผลงาน งานศิลปะชิ้นนั้นก็ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์แล้ว
